- Διαφήμιση -

Περισσότερο από ένας σκηνοθέτης, ήταν ένας άνθρωπος της εποχής του, ένας δημιουργός που έφερε επανάσταση στις μορφές και ανέτρεψε τις αξίες.

Photo by EPA/Christof Schuerpf

Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ έφυγε από τη ζωή την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2022.

Ήταν, και θα παραμείνει για πάντα, ένας καλλιτέχνης, φιλόσοφος, συγγραφέας, επαναστάτης.

1930-2022. Ο μέχρι τέλους σύγχρονος μας, ο άνθρωπος της εποχής του, ο ζωγράφος της σύγχρονης ζωής, αποφάσισε να φύγει και έκανε την επιλογή -την οποία η πατρίδα του, η Ελβετία, καθιστά δυνατή- να εγκαταλείψει τον κόσμο πριν να είναι πολύ αργά.

Η σύζυγός του Anne-Marie Miéville και οι παραγωγοί του επιβεβαίωσαν τον θάνατό του στο τέλος του πρωινού, εξηγώντας ότι «πέθανε ειρηνικά στο σπίτι του, περιτριγυρισμένος από τους αγαπημένους του» στο Rolle, στις όχθες της λίμνης της Γενεύης. «Δεν ήταν άρρωστος, ήταν απλώς εξαντλημένος», δήλωσε ένας οικογενειακός φίλος στη Liberation. Αποφάσισε λοιπόν να δώσει τέλος σε όλα αυτά. Ήταν δική του απόφαση και ήταν σημαντικό γι’ αυτόν να τη γνωστοποιήσει. Ένα άλλο πρόσωπο που βρίσκεται κοντά στον σκηνοθέτη επιβεβαίωσε αυτή την πληροφορία.

Portrait de Jean-Luc Godard en août 1966, by Giancarlo Botti

Τα έργα του Γκοντάρ ξεχώρισαν όχι ως τέλεια, πειθήνια απομίμηση της ζωής, αλλά ως έκρηξη όλων των πλαισίων της, ως επανάσταση όλων των μορφών της, ως ανατροπή όλων των αξιών της.

- Διαφήμιση -

Από την αρχή, με την πρώτη του ταινία, Breathless (A bout de souffle), 1960, ένα μανιφέστο του Νέου Κύματος, ήθελε να αγγίξει τα όρια στα όριά του κινηματογράφου, ίσως και να τα ξεπεράσει. Είναι σαν να  είχε εφεύρει και όχι μόνο να επανεφευρίσκει συνεχώς, αλλά και να ξαναγράφει όλη την Ιστορία του κινηματογράφου.

 «Το μόνο πράγμα που επιβιώνει σε μια εποχή είναι η μορφή τέχνης που δημιούργησε η ίδια η εποχή», μια φράση που είχε αναρτήσει με μεγάλα γράμματα στον τοίχο ενός θεάτρου όπου προβαλλόταν η τελευταία του ταινία, The Image Book (le Livre d’image) 2018.

Το παράδοξο του Γκοντάρ αποτελεί τη βάση ολόκληρου του έργου του, του οποίου το μόνο πραγματικό “θέμα” ήταν η επικοινωνία: επιθυμητή, απείρως επιθυμητή για την ανθρώπινη κατάσταση, αλλά ταυτόχρονα και απολύτως αδύνατη.

Σε κάθε περίπτωση, υπό αυτές τις συνθήκες: αυτές του συνηθισμένου κινηματογράφου, αυτές του παγκόσμιου καπιταλισμού, αυτές της ανθρώπινης γλώσσας γενικότερα. Όλος ο Γκοντάρ είναι υπό όρους.

Πηγή liberation.fr

- Διαφήμιση -