- Διαφήμιση -

Η Πορτογαλία φημίζεται για τα εξαιρετικά κρασιά της, για τα όμορφα τοπία της που βρέχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό, τον θαλασσοπόρο Βάσκο ντα Γκάμα, τον «ετερώνυμο» ποιητή Φερνάντο Πεσσόα και για ορισμένα ακόμα πράγματα. Μεταξύ άλλων και για έναν «μαέστρο» που ποτέ του δεν έπιασε μπαγκέτα.

Ο λόγος για τον Μανουέλ Ρούι Σέζαρ Κόστα. ‘Η πιο απλά Ρούι Κόστα. Έναν καλλιτέχνη που βρέθηκε εγκλωβισμένος στο σώμα ενός ποδοσφαιριστή. Ευτυχώς για την μπάλα και τους απανταχού φιλάθλους. Μια μορφή που με έκανε να αγαπήσω πιο πολύ το ίδιο το άθλημα, την Πορτογαλία και τους…μαέστρους.

Η επτάλοφη Λισσαβώνα

Η αρχή μιας ονειρικής καριέρας

Ο σπουδαίος Εουσέμπιο, ένας παίκτης θρύλος για τους Πορτογάλους, ήξερε να ξεχωρίζει τα ταλέντα με την πρώτη ματιά. Αυτό ακριβώς έγινε και στην περίπτωση του εννιάχρονου τότε Ρούι Κόστα. Σε ένα δοκιμαστικό για τις ακαδημίες της Μπενφίκα χρειάστηκαν μόνο δέκα λεπτά, δύο επαφές του Κόστα με την μπάλα και μια κίνηση του στον χώρο προκειμένου να πείσουν τον Εουσέμπιο ότι μπροστά του είχε το νέο αστέρι της ομάδας. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία…

Στους Αετούς της Λισσαβώνας

Στη Μπενφίκα, που ήταν άλλωστε και η ομάδα που υποστήριζε από μικρός, ο Ρούι Κόστα πήρε το βάπτισμα του πυρός στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1990 σε ηλικία 18 ετών. Ένα καθαρόαιμο δεκάρι που ήξερε να χειρίζεται αριστοτεχνικά τη μπάλα, να οργανώνει το παιχνίδι και να αλλάζει τον ρυθμό του παιχνιδιού. Εκεί στην έδρα της Μπενφίκα, στο στάδιο Ντα Λουζ, το περίφημο Στάδιο του Φωτός, και υπό τις οδηγίες του Σβεν Γκόραν Έρικσον, ο Ρούι Κόστα έλαμψε για τρία χρόνια με 111 συμμετοχές και 19 τέρματα συνολικά. Η ανοδική του πορεία επισφραγίστηκε με την κατάκτηση ενός κυπέλλου το 1993 και με το πρωτάθλημα Πορτογαλίας το 1994.

Ο Ρούι Κόστα σε νεαρή ηλικία στα τσικό της Μπενφίκα και αργότερα στα πρώτα βήματά του με την φανέλα της πρώτης ομάδας

Ωστόσο τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς ρόδινα για τους Λουζιτανούς το 1994. Τα οικονομικά προβλήματα της Μπενφίκα αναγκάζουν τη διοίκηση να βγάλει στο σφυρί τους παίκτες της για να διασωθεί. Ο Ρούι Κόστα δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί από την κατάσταση παρότι ήταν άκρως απαραίτητος αγωνιστικά και αγαπημένος της εξέδρας. Έτσι γίνεται το μήλον της Έριδος για αρκετές ομάδες μεταξύ των οποίων και η Μπαρτσελόνα με προπονητή τότε τον Γιόχαν Κρόιφ. Κι ενώ η συμφωνία φαίνεται να κλείνει και ο Ρούι Κόστα είχε μεταβεί ήδη στην Βαρκελώνη για να υπογράψει, έρχεται ξαφνικά μια άλλη πρόταση από την Ιταλία και την Φιορεντίνα.

Στη Φιορεντίνα της καρδιάς του

Η Φλωρεντία κατά την Αναγέννηση υπήρξε το σπουδαιότερο πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο της εποχής. Κορυφαίοι καλλιτέχνες και ζωγράφοι όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Σάντρο Μποτιτσέλι διέπρεψαν στη Φλωρεντία, δημιουργώντας αξεπέραστα έργα και ορόσημα για τον πολιτισμό. Αυτό ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση του Ρούι Κόστα όταν μετέβη στη Φλωρεντία. Έγινε η ποδοσφαιρική του Μέκκα. Στη Φλωρεντία βρήκε τη δική του Αναγέννηση.

Η Φιορεντίνα έψαχνε έναν νέο ηγέτη μετά τη φυγή του Ρομπέρτο Μπάτζιο για τη μισητή Γιουβέντους και ο Ρούι Κόστα αποδείχτηκε το κατάλληλο άτομο την κατάλληλη στιγμή. Το νούμερο 10 των βίολα προοριζόταν ειδικά γι αυτόν. Η μετάβαση του Πορτογάλου στο καμπιονάτο, ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, σηματοδότησε μια ποιοτική πρόκληση και στροφή στην καριέρα του. Ανέβηκε επίπεδο και προσαρμόστηκε πλήρως στις νέες συνθήκες, διατηρώντας όμως την ξεχωριστή του τεχνική και το πορτογαλικό ταπεραμέντο.

- Διαφήμιση -
Φορώντας το περιβραχιόνιο και πανηγυρίζοντας ένα γκολ του

Οι σκληρές άμυνες, το κατενάτσιο και το ασφυκτικό πρέσινγκ που συνάντησε δεν το πτόησαν. Η τεχνική του κατάρτιση, η ποδοσφαιρική του αντίληψη και η οργανωτική διορατικότητά του, τού επέτρεψαν να αντεπεξέλθει επιτυχώς στα νέα του καθήκοντα. Οι κάθετες πάσες τις οποίες περνούσε μέσα από το μάτι της βελόνας έγιναν το σήμα κατατεθέν του. Οι χαμηλωμένες κάλτσες, τα τεντωμένα χέρια με τα οποία φαινόταν να διευθύνει την παλίντονο αρμονία του ποδοσφαιρικού σύμπαντος και αυτή η κομψότητα που διέκρινε τις κινήσεις του τον καθιστούσαν έναν πραγματικό αρτίστα των γηπέδων. Γι αυτό και του αποδόθηκε από τους οπαδούς το προσωνύμιο «ο Μαέστρος», συμπυκνώνοντας έτσι τον χαρακτηριστικό τρόπο παιχνιδιού του.

Με τη φανέλα της Φιορεντίνα και το απαράμιλλο στυλ του

Η σχέση του με τον συμπαίκτη του Γκάμπριελ Μπατιστούτα; «Είχαμε μια ξεχωριστή επικοινωνία. Εγώ συνήθιζα να βρίσκω τον κατάλληλο τρόπο να τον τροφοδοτήσω, κι αυτός τον καλύτερο τρόπο για να ξεμαρκαριστεί». Αυτό άλλωστε αποκρυσταλλώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε πληθώρα γκολ στο πρωτάθλημα, το κύπελλο αλλά και τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της Φιορεντίνα. H συνεργασία τους ήταν σχεδόν τηλεπαθητική καθώς βρίσκονταν μέσα στο γήπεδο με κλειστά τα μάτια. Κάπως έτσι γράφτηκαν χρυσές σελίδες όχι μόνο για την Φιορεντίνα αλλά για ολόκληρη τη Φλωρεντία, καθώς όπως είχε διαπιστώσει από πολύ νωρίς ο Ρούι Κόστα: «Εκεί δεν παίζεις για μια ομάδα αλλά για μια πόλη».

To φονικό δίδυμο: ο δημιουργός και ο εκτελεστής

Εκείνα τα χρόνια η Φιορεντίνα έπαιξε θεαματικό ποδόσφαιρο κερδίζοντας τις εντυπώσεις και τη συμπάθεια του κοινού με τις εμφανίσεις και το στυλ παιχνιδιού της. Η έδρα της Φιορεντίνα, το Αρτέμιο Φράνκι, ήταν ένας πόλος έλξης για τους ποδοσφαιρόφιλους όλης της Ιταλίας. Το 2001 όμως ο Ρούι Κόστα έπρεπε να φύγει από τη Φλωρεντία και να πάει στον ιταλικό Βορρά για χάρη της Μίλαν.

Η Φιορεντίνα αντιμετώπιζε τεράστια οικονομικά προβλήματα και η ιστορία έμοιαζε να επαναλαμβάνεται, όπως τότε με την Μπενφίκα. Παρότι στις εφτά σεζόν που ο Ρούι Κόστα αγωνίστηκε με τα χρώματα των βιόλα, κέρδισε μόνο δύο κύπελλα Ιταλίας κι ένα σούπερ Καπ, έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένος στις καρδιές των τιφόζι της Φιορεντίνα.

Γνωρίζοντας την αποθέωση στο Αρτέμιο Φράνκι

Η καταξίωση με τη Μίλαν

Η μεταγραφή του Ρούι Κόστα στο Μιλάνο το 2001 κόστισε περίπου 44 εκατομμύρια ευρώ, καθιστώντας τον την πιο ακριβή μεταγραφή έως εκείνη τη στιγμή στην ιστορία της Μίλαν. Αποτελούσε άλλωστε διακαή πόθο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι που ήθελε να κάνει τους ροσονέρι και πάλι πρωταγωνιστές στα ποδοσφαιρικά δρώμενα, εντός κι εκτός Ιταλίας. Ο Ρούι Κόστα συνέχισε να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα απ’ όλους. Να μοιράζει πάσες – έτοιμα γκολ και να οργανώνει μαεστρικά το παιχνίδι.

Αντρέι Σεβτσένκο, Μανουέλ Ρούι Κόστα, Φιλίπο Ιντσάγκι: η φονική τριπλέτα

Πασάρω άρα υπάρχω

«Η δημιουργία ενός γκολ, με γεμίζει περισσότερο από την επίτευξή του», δήλωνε ανέκαθεν ο Ρούι Κόστα και φάνηκε απόλυτα συνεπής σε αυτή του την αρχή. Τη σεζόν 2002/03, με τη φανέλα της Μίλαν, έφτασε στην κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου του Τσάμπιονς Λιγκ και βγήκε πρώτος στις ασίστ στον θεσμό. Αυτό άλλωστε το θυμούνται καλύτερα οι Σεβτσένκο και Ιντζάγκι που φρόντιζαν να μετουσιώνουν σε γκολ τις πάσες ακριβείας του Πορτογάλου.

Η φαντασία στο παιχνίδι του, η ανεξάντλητη δημιουργικότητά του και οι…καλλιτεχνικές εμπνεύσεις που είχε με το άγγιγμα της μπάλας τον έκαναν αν μήτι άλλο ξεχωριστό, τουλάχιστον σε αυτούς που ήξεραν να εκτιμούν το ωραίο ποδόσφαιρο. Στη σημερινή εποχή δαντελένια δεκάρια παλιάς κοπής σαν τον Ρούι Κόστα ή τον Ζιντάν είναι από δυσεύρετα έως ανύπαρκτα. Στον βωμό της ταχύτητας του παιχνιδιού και της σκοπιμότητας θυσιάζονται ή παραγκωνίζονται οι ποδοσφαιρικές αρετές καθώς αυτό που κυριαρχεί είναι ένα αυστηρά κυρίως καθορισμένο μοντέλο με παίκτες μηχανές.

Ένα έργο τέχνης με υπογραφή Ρούι Κόστα

Το 2006, έπειτα από πέντε χρόνια παραμονής στη Μίλαν, ένα Τσάμπιονς Λίγκ, ένα σούπερ Καπ, ένα πρωτάθλημα και δύο κύπελλα Ιταλίας ο κύκλος έχει πλέον κλείσει. Η επιστροφή του σαν σύγχρονος Οδυσσέας στην Ιθάκη της Μπενφίκα είναι μονόδρομος. Όπερ και εγένετο. Αυτό έγινε για να εκπληρώσει την υπόσχεσή του ότι μια μέρα θα επιστρέψει για να κλείσει εκεί όπου ξεκίνησε την καριέρα του. Για άλλη μια φορά φάνηκε συνεπής λόγω και έργω.

Benfica’s Rui Costa waves to the crowd before their Portuguese liga football match against Setubal at Luz Stadium in Lisbon on May 11, 2008, in his last match as a professional footballer. AFP PHOTO / FRANCISCO LEONG (Photo credit should read FRANCISCO LEONG/AFP/Getty Images)

Σήμερα ο Ρούι Κόστα είναι τεχνικός διευθυντής στην αγαπημένη του Μπενφίκα, αξιοποιώντας την εμπειρία του και συμβάλλοντας τα μέγιστα για να συνεχίσει αυτή να πρωταγωνιστεί στα ποδοσφαιρικά δρώμενα.

Τον Μανουέλ Ρούι Κόστα, τον μαέστρο του ποδοσφαίρου, δεν θα τον θυμόμαστε ποτέ για τους τίτλους και τα τρόπαια τα οποία κατέκτησε. Αντιθέτως, δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ για τον τρόπο με τον οποίο το έκανε και το απαράμιλλο αγωνιστικό του στυλ που σημάδεψε την ποδοσφαιρική μας ενηλικίωση.

- Διαφήμιση -