- Διαφήμιση -

Τιμής ένεκεν της γιορτής του έρωτα και της αγάπης, αμφίδρομης, μονόδρομης, πραγματικής ή φανταστικής συλλογιζόμαστε, αναπολούμε, αντιδρούμε. Ο έρωτας είναι κάτι τόσο αφηρημένο και μας αφορά όλους, είτε εκείνους που είναι ερωτευμένοι με κάποιο άλλο πρόσωπο είτε εκείνες τις ρομαντικές ψυχές που το ζουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο και ερωτεύονται με τρόπους και μορφές ιδιαίτερες, δίχως απαραίτητα να μοιράζονται συμβατικά και γενικώς αποδεκτά συναισθήματα, δίχως να τα ομολογούν, δίχως να τα παραδέχονται.

Έρωτας και αγάπη σε όλες τις μορφές, τα επίπεδα, τις συχνότητες και τις εντάσεις.. Έρωτες πραγματικοί ή απατηλοί, φωτεινοί, λαμπεροί αλλά και σκοτεινοί, απαγορευμένοι, αναπόδραστοι, μονοδιάστατοι, πολυδιάστατοι. Τα επίπεδα του έρωτα είναι πολλαπλά και δεν φτάνουμε πάντα στο σημείο να τα ανακαλύψουμε.. Σε αυτό το σημείο έρχεται η τέχνη και συμπληρώνει τις αδυναμίες – ελλείψεις μας.

Ο έρωτας παραμένει ένα ανώτερο συναίσθημα, μια έννοια τόσο άπιαστη που αποδεικνύεται τόσο δύσκολη η κάθε προσπάθεια ορθολογικής εξήγησης..  Όταν συμβαίνει είναι κάτι μαγικό, ανεξήγητο, νιώθεις ότι σου ξαναδίνει ζωή, η καρδιά σου χτυπάει πιο δυνατά και το μυαλό σου συντονίζεται με τον ρυθμό της.

Ο έρωτας είναι ζωή. Χωρίς αυτόν, η ζωή δεν θα είχε νόημα, δεν θα υπήρχε. Η αναμονή, η προσδοκία μιας συνάντησης, μιας επαφής, μιας λέξης ή ενός βλέμματος γίνεται επιτακτική. Ο έρωτας έρχεται ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις και τόσο ξαφνικά μπορεί και να φύγει… Δεν είναι κάτι που το ελέγχεις..

Από την ταινία “In the mood for love”, Wong Kar-Wai

Η αγάπη πάλι έρχεται με πολύ διαφορετικούς τρόπους… Στον έρωτα νιώθεις έντονα την τρυφερότητα, την δύναμη αλλά και την αδυναμία, την εξάρτηση. Αγάπη υπάρχει σε όλες τις μορφές εξάρτησης. Όταν κανείς διακόπτει κάτι, είναι συχνά από φόβο φθοράς, εγκατάλειψης ή μια μορφή επανάστασης σε κάτι που επιβάλλεται σαν μια αναπόδραστη κατάσταση.

Είναι ζωτικής σημασίας ο έρωτας και η αγάπη, ατελείωτη πηγή έμπνευσης και ανακάλυψης νέων εκφραστικών δυνατοτήτων. Η ποίηση, η μουσική, η ζωγραφική, η μυθοπλασία και πολλές τέχνες έχουν βασικό κινητήριο μοχλό την αγάπη και όλη την παλέτα συναισθημάτων που αυτή μας γεννά.. Χωρίς αυτά τα συναισθήματα, θα είχαμε ελάχιστα τραγούδια, ανύπαρκτη μυθοπλασία γιατί εν τελει ο έρωτας τι είναι; Μια γλυκόπικρη μελωδία και για πολλούς ένας μύθος, ένα παραμύθι με ή χωρίς χαρούμενο τέλος.

Ο έρωτας στην εποχή μας

Σίγουρα έχουν αλλάξει πολλά σήμερα στις ανθρώπινες σχέσεις και ειδικά στις ερωτικές. Οι σύγχρονοι ρυθμοί, τα κοινωνικά δίκτυα και τα σύγχρονα πρότυπα γοητείας και έλξης μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις και τις ερωτικές εκφράσεις. Οι μορφές έκφρασης αλλά και τα είδη της συνάντησης έχουν τροποποιηθεί. Ακόμα κι αν υπάρχουν όμως νέοι κώδικες προς αποκρυπτογράφηση, ο έρωτας και η αναζήτησή του βρίσκονται πάντα στον πυρήνα της ύπαρξης μας.

Η δύναμη του ερωτικού ραντεβού, της συνάντησης με τον άλλον, μας αποκαλύπτει έναν ολόκληρο κόσμο.. Αυτή η συνάντηση μπορεί σύντομα να γίνει φορέας δυνατών ή πιο μετριασμένων συναισθημάτων.  

Ο έρωτας δεν παύει να είναι ένα εξιδανικευμένο συναίσθημα. Συνίσταται και δομείται στην εξιδανίκευση του άλλου, στην εν μερει επιμονή του ανθρώπου να βλέπει το αντικείμενο του πόθου του όπως ονειρικά το έχει πλάσει..

Μια δύναμη και μια αδυναμία

Οι ερωτευμένοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα παράδοξο: νιώθουν την ανάγκη του άλλου ως δύναμη αλλά και ως απειλή για την αυτονομία τους. Αν χρειάζομαι τον άλλον, του δίνω εξουσία πάνω μου κι έτσι ξεκινά ένα παιχνίδι δυνάμεων εξουσίας. Πολλές φορές κάποιος μπορεί να προστατεύει τον εαυτό του από τις επιθυμίες του γιατί με αυτόν τον τρόπο νιώθει ότι κρατά τον έλεγχο και δεν δεσμεύεται από κανέναν.

Πρόκειται για ένα παιχνίδι δύναμης και αδυναμίας. Μια αδυναμία, γιατί τοποθετεί σε κατάσταση εξάρτησης και μια δύναμη, γιατί είναι εποικοδομητική και μπορεί να προάγει τον καθένα ξεχωριστά αλλά και μαζί. Οι άνθρωποι παίρνουν ρίσκα, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου της απογοήτευσης. Εμπιστοσύνη όμως ή αγάπη μπορεί να προκύψει μόνο με ρίσκο.

Η αγάπη είναι μια συν-κατασκευή

Τίποτα δεν προκαθορίζει ότι θα διαρκέσει για πάντα, όσο διαρκεί όμως δίνει ζωή και είναι το πιο δυνατό συναίσθημα.

- Διαφήμιση -

Σε κάθε συνάντηση με το αντικείμενο του πόθου σου βιώνεται η επιθυμία για ζωή.

Στην αγάπη συνδιαμορφώνεις, συν-δημιουργείς και συνυπάρχεις.. Πόσο δύσκολο και μαγικό μαζί…

Μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις είναι να ξεφύγουμε από τη σταθερή λογική, να αφήσουμε θέσεις παγιωμένες και στερεότυπα και να ζήσουμε την κάθε στιγμή και την ομορφιά της.

Όταν η μουσική γίνεται έρωτας και ο έρωτας μουσική

Κλείνοντας αυτό το μικρό ερωτικό αφιέρωμα, κάνουμε μια λίστα με αγαπημένες μουσικές αλλοτινών αλλά και σημερινών εποχών. Παλιά αλλά και νέα αγαπημένα τραγούδια που μας κάνουν να αποδεχτούμε ή να απορρίψουμε αυτά που νιώθουμε αλλά ακόμα και να ανακαλύψουμε και να φανταστούμε αυτά που θα θέλαμε ενδεχομένως να βιώσουμε.

Η μουσική έχει μια απερίγραπτη δύναμη να κάνει και τον πιο “δύσκολο” αποδέκτη να “νιώσει”…  Παλιότερα και νεότερα τραγούδια μας οδηγούν σε περιπλανήσεις ερωτικές και μας δημιουργούν το ίδιο αλλά και νέα συναισθήματα κάθε φορά που τα ακούμε…

Ακολουθούν μερικά από αυτά τα τραγούδια που εξυμνούν τον έρωτα, τη δύναμη αλλά και την αδυναμία του, γιατί αυτά τα δυο αντιφατικά συναισθήματα συνθέτουν και την μαγεία του.

Can’t help falling in love – Elvis Presley

It’s always you – Chet Baker

In a manner of speaking – Nouvelle vague

Addicted – Waldeck

Why’d i have to fall in love with you – Matthew Fisher

I want you – Elvis Costello

Άσε με εδώ – Παύλος Παυλίδης & bmovies

Μολυβένια – Μάνος Μοναστηριώτης

Το Γράμμα – Σωκράτης Μάλαμας

Λαβύρινθοι / Παυλίνα Βουλγαράκη – Μπάμπης Στόκας

Πόσο σε θέλω – Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Τερμίτες

 

 

 

- Διαφήμιση -
Προηγούμενο άρθροΒόλτα στα πιο ανθισμένα καφέ
Επόμενο άρθροΣτην Blank Wall Gallery η φωτογραφία έχει τον πρώτο λόγο
Ονειροπόλα και ονειροπαρμένη. Παριζιάνα στην ψυχή, με αδυναμία στην nouvelle vague και την Άννα Καρίνα, τα ταξίδια, την υποκριτική και τον χορό. Στο Παρίσι κάποτε έκανε ζωή μποέμ, έτρωγε μακαρόν ενώ έκοβε βόλτες στα στενά της Μονμάρτης και μυήθηκε στα μυστικά της οινογνωσίας... Μεταξύ άλλων συνέχισε τις σπουδές της με μάστερ στην πολιτική επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο Sorbonne Paris I και με διδακτορική διατριβή που ακόμα καλά κρατεί... Η επιστροφή στην Αθήνα έγινε με μεγάλες προσδοκίες και μια πολύ-αναμενόμενη συνεργασία. Μέσα από τα πολιτιστικά δρώμενα και τους καλούς φίλους, αγάπησε εκ νέου το κλεινόν άστυ. Γιατί η ομορφιά βρίσκεται παντού... Φτάνει ένα καλό βιβλίο, όμορφες μουσικές στο πικαπ και ένα μπουκάλι κρασί.